Die Hervormer

Die Hervormde Kerk – getrou aan ons roeping

Die nadenke en gesprek oor kerkwees in die voetspore van Christus was en is ’n eerlike poging om getrou aan ons roeping altyd weer te hervorm na die eise van God se Woord. Die gesprek oor kerkwees en ’n lewe in die voetspore van Christus kan nooit ophou nie. Dit moet ’n lewenswyse wees.

Hierdie gesprek dring ’n mens tot kritiese selfondersoek. Dit gaan oor ons eie lewe voor die aangesig van God, maar ook die lewe van die Hervormde Kerk. Mense distansieer hulle van die kerk omdat hulle hulle nie kan vereenselwig met die onmin en die verskille in die kerk nie. Dit gaan oor die integriteit van die kerk. Daarom moet ons voortdurend vra: Hoe leef ons as Hervormde Kerk?

Read more ...

Kom ontmoet die Allerhoogste God

Kersfees se ware vreugde is daar waar sondaars hul Here in die kind Jesus ontmoet in die volle sin van ontmoeting.

 

Hoe kan ’n mens die geboorteverhaal en die Algemene Kerkverga-dering met mekaar in verband bring? Dink aan die aangrypende prentjie van heidense geleerdes en herders wat die skamele geboortekamer betree. Hy het sonder woorde die sondaars en heidense geleerdes laat neerbuig met die pragtige belydenis wat vanuit die ontmoeting met die Jesuskind uit hul harte en monde vloei sodat dit ook ons laat beleef wat daar gebeur. So iets geweldigs nooi ons elkeen, ek en jy, die kerk en die gemeente om saam met Jesus op weg te gaan. Ons ontmoet Hom in die stal, luister na en drink sy teenwoordigheid in met ons ganse wese. Ons ontmoetings is ’n eksistensiële gebeurtenis waarin die totale menswees van die gelowige betrokke is en waar die mense met hul totale bestaan deel word aan ons Heer. Die AKV het ’n tree op hierdie ontmoetingsweg gegee. Hierdie verdieping in die teenwoordigheid van die God wat mens geword het, vloei ook onvermydelik tussen die gelowiges wat saam rondom Hom leef, doen, bid, lewe en sterwe.

Read more ...

Jesus – die verheerlikte of die gekruisigde?

In die aanloop tot en tydens die 71ste Algemene Kerkvergadering weet ons almal dat ons tans in die Hervormde Kerk tye van groot aanvegting beleef. Wat staan ons te doen?

In die San Marco-museum in Florence is daar ’n merkwaardige skildery van die 15de-eeuse kunstenaar Fra Angelico. Dit is ’n uitbeelding van die verheerliking van Christus op die berg waarvan ons in Markus 9: 2-8 lees. Die Christus-figuur, wat die fokuspunt vorm, vul feitlik die hele skildery. Hy staan met uitgestrekte arms daar, omring deur ’n hemelse wit lig. Op die rand van die skildery – letterlik as randfigure – sien ’n mens die verskrikte dissipels: Petrus, Jakobus en Johannes.

Read more ...

Wat bind ons saam?

As ek die vraag Wat bind ons as Hervormers saam? in 1970 in my eerste gemeente aan lidmate sou vra, sou ek waarskynlik een van verskeie antwoorde gekry het.

  • Ek is as Hervormer gebore en getoë. My voorgeslagte en familie is almal Hervormers. 
  • Die Hervormde Kerk is my geestelike tuiste. Ek sal moeilik in ’n ander kerk kan tuis voel.
  • Die Hervormde manier van preek word gekenmerk deur deeglike eksegese en uitleg van die Skrif.
  • Die eie aard van die Hervormde Kerk blyk ook uit die feit dat kerkraadslede strikkies dra en die dominee ’n toga en beffie aantrek vir die erediens.
  • Ons gebruik Nagmaal voor by die Nagmaaltafel en drink almal uit die beker.
  • Al die gemeentes gebruik ’n eenvormige liturgie, en daarom voel ek tuis in enige gemeente van die Kerk.
  • Die Hervormde Kerk se eredienste getuig van orde, gewydheid en eerbied vir God.
  • Die Hervormde Kerk se noue verbintenis met die Afrikanervolk en die handhawing van Artikel 3 (van die ou Kerkwet) is deel van die Kerk se identiteit.

Read more ...

Bartolomeusnag, narratiewe en verkondiging

Kerklike verkondiging kan nooit in isolasie geskied nie. Die kerk het tog die opdrag om die evangelie van Christus in die wêreld te verkondig. Gevolglik is daar eintlik niks wat nie onder die kerklike verkondiging gestel behoort te word nie.

Een van die eienaardigste kenmerke van die NHKA die afgelope dekades was die wekroep dat daar tog net nie politiek gepreek moet word nie. Dit was waarskynlik die gevolg van die politieke verdeeldheid in die Afrikanerdom, maar dalk ook die gevolg van baie se onvermoë om rustig oor beginselsake te debatteer. Die vraag is of hierdie narratief – in die Kerk preek ons nie politiek nie – die korrekte was.

Read more ...