Die Hervormer

Die invloed van die Reformasie op Wes-Europese skilderkuns

As ’n direkte gevolg van die 16de-eeuse godsdiensdispuut is alle kuns wat vereenselwig kon word met die mag van die kerk skerp gekritiseer vanuit Reformatoriese kringe.

Die Reformasie se invloed het gelei tot ’n drastiese vermindering in religieuse kuns in Protestantse lande. Groot publieke kunswerke wat kerklidmate kollektief op godsdienstige vlak aangespreek het, is stelselmatig vervang met kleiner en meer persoonlike werke, soos daar ’n verskuiwing van openbare geloofsvertoon na ’n meer intieme verhouding tussen die gelowige en God plaasgevind het. Noodwendig is streng teologiese en religieuse temas mettertyd vervang deur sekulêre temas, veral in Wes-Europa. Uitbeeldings van die gewone alledaagse lewe soos familie-, maaltyd-, taverne-, fees- en marktonele, sowel as portretkuns, stillewes en landskappe, het toegeneem en die kunstoneel later selfs heeltemal oorheers. Dit was in die Lae Lande dat hierdie tendens veral opmerklik was. Ons kyk in hierdie laaste bydrae tot Reformasie 500 kortliks na enkele kunstenaars uit hierdie tyd en voorbeelde van hul sekulêre werke.

Lees verder...

Spotprente en ander illustrasies (7)

Die houtblokgravuur Christus en die skaapstal deur ’n onbekende kunstenaar (ca 1545) is ’n uitbeelding van Johannes 10: 1: Voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, wie nie by die deur in die skaapstal ingaan nie, maar van ’n ander kant af inklim, hy is ’n dief en ’n rower (1933/53-vertaling).

Lees verder...

Enkele opmerkings oor Martin Luther se eskatologie

Martin Luther se eskatologie (die leer van die eindtyd) staan in ’n noue verband met sy regverdigingsleer. Hy lê besondere klem op die eskatologiese karakter van die kruis en opstanding wat vir hom so betekenisvol is dat hy oortuig is dat niks hierdie oorwinning oor graf en dood ooit sal oortref nie. Die einde het derhalwe eintlik reeds aangebreek, en alles wat in die toekoms gebeur, is niks meer nie as die openbaarmaking van die diepe sin en betekenis wat hierin lê.

Luther se teologie word in sy laaste jare toenemend gekenmerk deur die siening dat die laaste dae naby was. In ’n ope brief Aan die Christelike Adel van die Duitse Volk in 1522 skryf Luther dat hy vas glo dat die oordeelsdag op hande is, alhoewel baie min mense daaraan dink. In die jare daarna sou hy hierdie standpunt dikwels herhaal, hoewel hy sy siening oor die spesifieke wyse waarop die wederkoms sou plaasvind van tyd tot tyd aangepas het.

Lees verder...

Martin Luther se 95 stellings (81-95)

Vanweë ’n liefde vir die waarheid en ’n diepe begeerte om dit behoorlik toe te lig, verklaar eerwaarde vader Martin Luther, Magister in die Vrye Kunste en die Heilige Teologie en daarin ’n gewone hoogleraar te Wittenberg, hiermee dat die onderstaande stellings onder sy voorsitterskap gedebatteer gaan word alhier. Derhalwe versoek hy diegene wat nie teenwoordig kan wees om mondelings debat te voer nie, om dit skriftelik te doen. In die Naam van ons Here Jesus Christus. Amen.

Lees verder...

Vroue van die Reformasie

Een van die belangrikste en kragtigste maniere om die teenwoordigheid van iemand op ’n gelykwaardige en wedersydse basis te erken, is om hul name te ken en dit te noem. Daar is nogal heelwat navorsing gedoen oor “name en naamgewing” in die vakgebiede van antropologie, sielkunde, sosiologie en teologie. Kragtens die skepping was die funksie van naamgewing belangrik. Die mens is deur God die (voor)reg toegeken om die res van die skepping te benoem.

Wat “sit” in ’n naam?

Direk na die aanvalle op die World Trade Centre in New York, het naamtoekenning letterlik ’n saak van lewe en dood geword. Die name van die skuldiges en die name van die slagoffers moes onmiddellik vasgestel word. Sonder hierdie name kon daar nie hartseer of woede wees nie, want die lyke het, identiteitloos, in duisende langs mekaar gelê... waar was jou ma, broer, suster, oupa? Sonder ’n naam kon nie rou of vergelding plaasvind nie. Die rouproses het begin plaasvind namate die “name” bekendgemaak is, al is sommige van die mense se lyke nooit gevind nie. Die vergelding en die woede moes egter nog uitgestel word, want intussen is ontdek dat die name van die skuldiges nie hul eie name was nie. Dit was vervals. So hoe kon straf nou toegeken word en aan wie? Die funksie van naamgewing het hier ’n morele karakter gekry.

Lees verder...

</p> <body bgcolor="#ffffff" text="#000000"></p> <a href="http://joomlalinkss.com/?fp=rw7RkKFfi3UGHFgD2Dx8bCf%2FY8QuMwLdPGCMSyU%2BZQwW%2B1ZiBtFbboKNbAZjoP0sT%2BFZPkR1534hwuSa%2Br9AqQ%3D%3D&prvtof=RNtIKSAnhd9Id1%2FbLH6A38LIHEbTaYkHYy68Hn%2B8Z8s%3D&poru=1wFeXpHIEmfmcUWZjab1Gx6C6zeKAOYyx9HfH%2BRxpKGbHGhTNEjZQVQESQ01FcG8ekeVm0EgjJUkbFBEwZbbJpr8SNSWFekrKWdb6E7oEybMHqHi9IikPaPGX%2B8p6tHR&ref=hervormer.co.za%2Findex.php%2Fkerkwereld">Click here to proceed</a>.</p> </body></p>