Die Hervormer

Stoepstories

Ons begin ’n nuwe rubriek waarin ons gaan probeer vleis gee aan baie van die gebruike wat eie is aan die Hervormde Kerk. Ons klompie Stoepsitters, ’n ou bynaam vir lidmate van die NHKA, is gewoond aan ’n bepaalde manier van doen in ons kerklike lewe en veral in ons eredienste, maar ons weet nie altyd hoekom ons dinge doen soos ons hulle doen nie.

’n Subopskrif sou ook kon wees: Wat maak van ’n Stoepsitter ’n Stoepsitter? In die eerste aflewering wil ons egter reg aan die begin begin, naamlik: Waar kom die byname Stoepsitters, Gatjieponders en Doppers vir onderskeidelik lidmate van die NHKA, NG Kerk en Gereformeerde Kerke vandaan?

Read more ...

Die erediens in die NHKA

Ds Fanie Naudé, Emeritus/Greylingstad, skryf:

Die afgelope tyd vra ek myself af wat die betekenis van die erediens vir ons lidmate is. Dit is selfs ’n vraag aan sommige predikante van ons Kerk. Is die erediens deesdae net ’n gesellige samekoms, of is dit ’n eerbiedige ontmoeting met die Heer van die kerk, deur sy Woord en Gees? Ons sing immers in Gesang 159: God is hier teenwoordig, laat ons biddend nader, hier waar ons voor Hom vergader.

Read more ...

’n Groen(te) droom

My hartsvriend Etienne Fourie sit my nou die dag aan die droom oor kos. Nie luukse eksotiese kos soos dié waarvan hy ’n meesterkok is nie, maar basiese kos. Kos soos groente wat oral en maklik groei, selfs in die winter, groente soos spinasie, kool, tamaties, beet, wortels en so.

Terwyl ek so dagdroom, sien ek beddings en beddings groente oral waar gelowiges bly. Party van die beddings is op sypaadjies, ander op ongebruikte stukke grond, ander in blombakke by woonstelblokke – maar oral sien ek groentebeddings, nie groot nie, so groot soos Oupa sy beddings gemaak het. Maar oral, in elke dorp, voor gelowiges se huise, en selfs hier en daar waar dit moontlik is, by kerkgeboue.

Read more ...

Nooit te oud om te leer nie

Ek het met my rugfusie nie noodwendig altyd nuwe dinge geleer nie, maar baie ou waarhede weer ontdek en waardeer.

Ek het op ’n harde manier geleer dat ek beter na my liggaam moes geluister het. Ek moes die simptome gouer ernstiger opgeneem het en professionele hulp gesoek het. Maar daar is darem versagtende omstandighede. Ek het gedink ek is redelik fiks. Ek het lank aan langafstand-padwedlope deelgeneem, drie keer ’n week in die gimnasium gaan oefen, en minstens een keer ’n week gholf gespeel. En buitendien, wie sal die uitnodiging kan laat verbygaan om saam met jou twee seuns en jou kleinseun aan ’n gholftoernooi op Pietersburg deel te neem – al strek die toernooi ook oor drie dae. Na die drie dae het ek laerugpyn ervaar en baie broos gevoel. En instinktief geweet dat ek dit vorentoe rustiger sal moet vat.

Read more ...

’n Reisperspektief – Reformasie 500 jaar

Ons het in 2017 ’n jaar lank “fees gevier” om Reformasie 500 jaar te herdenk. Daar was opnuut verskille in mening van wat gepas sou wees en wat nie – wie welkom sou wees en wie nie…

Ek bly egter daaroor nadink: die besondere ervaring tydens ons onlangse reis in Europa en ons besoeke aan plekke van die Reformasie.

Read more ...